خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





مهارت سخن رانی

    مهارت سخنرانی

    یکی از مواردی که هر مدیر در دوران فعالیت مدیریتی خود، کم یا زیاد ناچار است انجام دهد، سخنرانی و صحبت در جمع کارکنان، مدعوین و سایر مردم به مناسبت‌های مختلف است. گاهی متن سخنرانی وی مسائل اداری و سازمانی، گاهی فنی و تخصصی و گاهی نیز مطالب عمومی است.

    بعضی از مدیران در این اجتماعات، وقتی که در جلوی جمع کثیری می‌ایستند، در هنگام سخنرانی سست می‌شوند، دلهره دارند، صدایشان دو رگه می‌شود، دچار اضطراب و تپش می‌گردند و ...

    این مدیران باید آگاه باشند که همانند سایر مهارت‌های مدیریت، در سخنرانی‌ها و صحبت‌کردن در اجتماعات هم تنها رعایت یک مجموعه از قواعد و آداب ارتباطی ساده کافی است. طبیعتاً هیچ فردی به طور ذاتی یک سخنران ماهر نمی باشد. حتی سخنرانان حرفه‌ای هم اذعان دارند که عصبی می‌شوند. بعضی از قواعد و آداب ارتباطات در سخنرانی و صحبت در مقابل دیگران به شرح زیر است :

    • از اضطراب اجتناب ورزیم!
      • اجازه ندهیم که حالت عصبی و اضطرابمان، مانع سخنرانی شود.
      • آگاه باشیم که بخش عمده‌ای از وظیفه و مسئولیت‌ ما، رهبری همکاران است.
      • باید یاد بگیریم که راحت و آسوده بایستیم و صحبت کنیم.
      • این کار را تمرین کنیم. اگر تمرین کنیم، کمتر احساس نگرانی خواهیم کرد.
      • برای سخنرانی برنامه داشته باشیم!

     


    • برای هر یک ازسخنرانی‌هایمان برنامه‌ای اصولی تنظیم کنیم.

     اجزای یک برنامه سخنرانی به شرح زیر است:

    • مقدمه‌چینی : برای جلب توجه و علاقه حاضرین
    • متن : ارائه متن سخنرانی در یک توالی منطقی
    • خلاصه : ارائه خلاصه ای که مجدداً نکات اصلی صحبت را به طور اختصار در برداشته باشد.
    • نتیجه‌گیری : طرح سؤال و پایان دادن به صحبت با یک نتیجه‌گیری به طوری که راه پیشرفت را در زمینه موضوع مطرح شده، نشان دهیم.
    • سرانجام، سخنان خود را با نظریه‌ای عالی به پایان ببریم. به طوری که حاضرین سر شوق بیایند و با انگیزه‌ای مضاعف جلسه را ترک نمایند.
    • از کارت یا فیش استفاده کنیم!
      • برای یادداشت‌ها و اجرای سخنرانی از کارت یا فیش استفاده کنیم.
      • کارت یا فیش‌های در قطع کارت تبریک، بسیار مناسب می‌باشد.
      • در بالای هر کارت موضوع (عنوان) را بنویسیم و در زیر آن مطالب مربوط به آن را درج کنیم.
      • کارت‌ها را شماره‌گذاری کنیم و به ترتیب در هنگام سخنرانی از آن‌ها استفاده نماییم.
      • بهتر است در سخنرانی‌ها از متن دست‌نویس استفاده نکنیم. مگر زیاده از حد مضطرب باشیم. زیرا، در جمع حاضرین که تعدادشان زیاد است و سخنرانی ما جنبه رسمی دارد، به کار بردن نادرست یک کلمه ممکن است معنای مورد نظرمان را عوض کند و یا مشکلات دیگری را به بار آورد. یادمان باشد که احتمال دارد از سخنرانی‌ ما در رسانه‌های گروهی مانند تلویزیون به عنوان گزارش استفاده شود! ...
    • حاضرین را درباره سخنرانی آگاه کنیم! 
      • در مقدمه سخنرانی، قبل از هر چیز ارتباط موضوعی سخنرانی را با حاضرین کاملاً بیان کنیم.
      • توالی مطالب سخنرانی خود را ذکر کنیم.
      • این نکات را برای حاضرین روشن کنیم:
        • سؤال‌هایشان را در بین سخنان ما و یا در پایان سخنرانی مطرح کنند!
        • متن چاپ شده سخنرانی خود را به آنها خواهیم داد یا خیر؟
    • صدای بلند را فراموش نکنیم!
      • همیشه با صدای بلند صحبت‌هایمان را تمرین و اجرا کنیم.
      • حتی در سخنرانی‌های نه چندان رسمی (در حضور همکاران و به مناسبت‌های خاص) با صدای رسا صحبت کنیم.
      • توجه داشته باشیم که هر چه شغل ما به مراتب بالاتر ارتقاء یابد، «چند کلمه صحبت کردن» از وظایف معمولی ما خواهد شد.
    • کوتاه سخنرانی کنیم!
      • نگذاریم سخنرانی ما طولانی شود.
      • هنگامی که سخنرانی ما یکی از چند سخنرانی می‌باشدکه قرار است در یک اجلاس یا کنفرانس انجام شود، کوتاه بودن سخنرانی ضروری‌تر خواهد شد.
      • مؤدبانه‌تر این است که از وقتی که به ما اختصاص داده شده است، کمی کمتر صحبت کنیم.
      • تمرین قبل از سخنرانی به ما خواهد گفت که چقدر می‌توانیم از مطالب خود حذب کنیم.
      • می‌توانیم به عنوان یک ابتکار متن سخنرانی را پیشاپیش برای شرکت‌کنندگان ارسال نماییم.
    • از مواد و وسایل سمعی ـ بصری استفاده کنیم!
      • برای جذاب کردن سخنرانی می‌توانیم از مواد وسایل سمعی ـ بصیری استفاده کنیم.
      • استفاده از طلق شفاف، وایت برد، فیلم، پوستر، نوار ویدئو، اسلاید، پاورپوینت، CD و امثال آن سخنرانی را بسیار جذاب خواهد کرد.
      • توجه داشته باشیم که مواد سمعی ـ بصری را از شرکت و افراد حرفه‌ای تهیه کنیم.
      • هنگامی که افراد حاضر در جلسه با معیارهای بالا خو گرفته‌اند، هر چیزی پایین‌تر از معیارهای آن‌ها باشد، از ارزش سخنرانی ما خواهد کاست. پس کیفیت مواد سمعی ـ بصری را فراموش نکنیم.
      • اگر از پوستر یا نمودار استفاده می‌کنیم، در صورت راست دست بودن، آن را در سمت چپ خود قرار دهیم.
      • از عکس و تصاویر برای درک بهتر مطالب استفاده کنیم.
      • از نوشته‌های بزرگ و رنگی برای علاقه‌مند کردن حاضرین استفاده نماییم.
      • نمایش دادن نوشته و تصاویر روی طلق شفاف بر روی پرده، بسیار مفید است.
      • در هنگام استفاده از مواد بصری، ارتباط با مخاطبان توسط چشمانمان را حفظ کنیم.
      • برای استفاده از وسایل سمعی ـ بصری (مانند پروژکتور اسلاید، اورهد و ...) از اپراتور ماهر کمک بگیریم.
    • بدن خود را کنترل کنیم!
      • یادداشت‌هایمان را بر روی میز (تریبون) بگذاریم.
      • برای خواندن مطالب، روی یادداشت‌ها خم نشویم. زیرا، هم صدایمان پایین می‌رود و هم تنفس خود را محدود می‌کنیم.
      • خیلی از سخنرانان در هنگام سخنرانی نمی‌دانند با دست‌هایشان چکار کنند! دست‌ها را توی جیب‌هایمان نگذاریم! دست به سینه نایستیم!
      • کناره‌های تریبون بهترین راه‌حل است. به راحتی دو دست خود را به لبه‌های تریبون بگیریم. وقتی اعتماد به نفسمان بیشتر شد، به تدریج به طور طبیعی از حرکات دست و سر استفاده کرد.
    • صدایمان را رساتر کنیم!
      • صدایمان را طوری بیرون بدهیم تا در تمام سالن طنین‌انداز شود. (فریاد نزنیم!)
      • فرض کنیم یک نفر در ردیف آخر سالن نشسته و کمی گوش او سنگین است!
      • سر خود را در طول سخنرانی بالا بگیریم.
      • سر هر یک از نشانه‌گذاری‌ها (نقطه، ویرگول و ...) کمی مکت کنیم و نفسی بکشیم.
      • برای تأکید کردن بر نکات مهم از سکوت کمک بگیریم.
      • شیوه سخنرانی سخنرانان ماهر و خبره را با دقت نگاه کنیم تا کسب تجربه کرده باشیم.
    • با نگاه کردن ارتباط برقرار کنیم!
      • کوشش کنیم با همه حاضرین با نگاه کردن به آن‌ها ارتباط برقرار کنیم.
      • مراقب باشیم تنها به آن کسی که علاقه بیشتری به حرف‌های ما نشان می‌دهد، چشم ندوزیم.
      • طبق یک الگوی ثابت و معین، حاضرین را نفر به نفر نگاه نکنیم.
      • اجازه دهیم نگاهمان، دو سه ثانیه به هر ترتیبی که گرایش دارد، بر روی افراد حاضر متمرکز شود.
    • به ظاهرمان اهمیت دهیم!
      • به ظاهر خود توجه کافی کنیم.
      • اگر ظاهرمان آراسته باشد، بیشتر احساس اطمینان خواهیم کرد و حاضران را هم تحت تأثیر قرار خواهیم داد.
    • اصول پایان دادن به سخنرانی را به کار گیریم!
      • سخنرانی خود را با یک پایان معنی‌دار به اتمام برسانیم.
      • از حاضرین برای توجهی که نشان دادند، تشکر کنیم.
      • بدون درنگ پس از سخنرانی، سر جای خود بنشینیم.
      • آن‌قدر سخنرانی را کش ندهیم که حرفی برای گفتن و پایان دادن به آن نداشته باشیم.
      • کلام آخر و تأثیر آن در ذهن حاضرین ماندگار است.
    • فقط به موضوع اهمیت ندهیم!
      • اهمیت ارائه سخنرانی کمتر از موضوع سخنرانی نیست.
      • بسیارند افرادی که دانش و اطلاعات غنی دارند. اما فن سخنرانی را نمی‌دانند و تأثیری قابل توجه به جای نمی‌گذارند.
      • سخنرانان قوی و نیرومند، مطالب پیش‌ افتاده را به گونه‌ای ارائه می‌کنند که در نهاد شنوندگان تأثیر عمیقی به جای می‌گذارند.
    • برای ارائه پیام شش اصل زیر را رعایت کنیم:
    1. از کلمات تصویر بسازیم.
    2. با استفاده از مواد سمعی ـ بصری سخنان خود را حمایت کنیم.
    3. مطالب را توأم با نمایش و زبان رفتار ارائه کنیم.
    4. مثال‌هایی را به کار ببریم که آمیخته با داستان وحکایت باشند.
    5. سخن را درخور فهم شنوندگان تنظیم و ارائه نماییم.
    6. برنامه‌ریزی عصبی داشته باشیم.

    برنامه‌ریزی عصبی، یعنی:

    • به افراد چشم بدوزیم.
    • به سخنان آنان گوش فرا دهیم.
    • ببینیم از چه کلماتی استفاده می‌کنند. ما با همان کلمات و تقلید لحن صدا، تغییر چهره، حالات و حرکات چشم‌های آنان صحبت کنیم.
    • به سیستم عصبی حاضرین توجه داشته باشیم!
    • هر فرد دارای سیستم عصبی خاص خود می‌باشد. در ارتباطات و از جمله سخنرانی باید سیستم عصبی حاضرین را مورد توجه قرار دهیم.
    • برای این که در ارائه سخنرانی موفق باشیم باید سیستم عصبی غالب حاضران را به کار ببریم. به طور کلی افراد از نظر سیستم عصبی به چهار دسته زیر تقسیم می‌‌شوند :
    1. افراد بصری
    • این افراد جهان را به صورت تصویر ادراک می‌کنند.
    • به هنگام شنیدن به طرف بالا نگاه می‌کنند.
    • با سرعت سخن می‌گویند و آهنگ صدایشان بلند است.
    • دست‌ها را حرکت می‌دهند و به طرف بالا می‌گیرند.
    • تنفس سریع، سطحی و نامرتب دارند.
    1. افراد سمعی
    • کلمات و جملات را درک می‌کنند.
    • به هنگام شنیدن به اطراف خود نگاه می‌کنند.
    • آرام و با آهنگی آهسته ولی پرطنین سخن می‌گویند.
    • دست‌ها را تا نیمه کمر بالا آورده و با آن ژست می‌گیرند.
    • آرام، منظم و از وسط قفسه سینه تنفس می‌کنند.
    1. افراد لمسی
    • در صحبت‌هایشان مفاهیم احساسی غالب است.
    • به هنگام اندیشیدن به پایین و طرف راست خود نگاه می‌کنند.
    • صدایشان عمیق است و کلمات به صورت شمرده از دهانشان خارج می‌شود.
    • حرکات دست، تغییرات چهره و اعمال جسمانی آنها زیاد است.
    • معمولاً دستشان را پایین نگه می‌دارند و بدن خود را لمس می‌کنند.
    • تنفس آن‌ها عمیق است و از تمام قفسه سینه برای تنفس استفاده می‌کنند.
    1. افراد حسابگر
    • کلمات آن‌ها آمیخته با منطق و استدلال است.
    • وقتی فکر می‌کنند به پایین و طرف چپ خود نگاه می‌کنند.
    • با لحنی آهسته و آرام، به گونه‌ای شیوا سخن می‌گویند.
    • حرکات دست و تغییرات قیافه در آن‌ها اندک است

    این مطلب تا کنون 15 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : سخنرانی ,کنیم ,استفاده ,حاضرین ,می‌کنند ,باشیم ,استفاده کنیم ,داشته باشیم ,سیستم عصبی ,صحبت کنیم ,نگاه می‌کنند ,توجه داشته باشیم ,
    مهارت سخن رانی

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده